Een
quarantaineruimte wordt gebruikt als eerste opvang van de zeehonden,
wanneer zij in de crèche arriveren. Een zeehond in een quarantaine
wordt zeer nauwlettend in de gaten gehouden om een zo goed mogelijke
diagnose te stellen van hetgeen de zeehond mankeert. In de
quarantaine krijgen de zeehonden hun dagelijkse voeding door de
verzorgers. Gemiddeld worden ze 4x gevoerd, in het begin met een
trechter met vispap en later eten ze visjes uit de hand.
In
de ‘Bieze’ quarantaine bevinden zich veelal pups die door verstoring
en extreme weersomstandigheden hun moeder zijn kwijt geraakt. De
jonge zeehond spoelt ergens aan op de kust en roept om zijn moeder.
Vanwege dit klaaglijk roepen noemt men deze moederloze baby’s
‘huilers’. Wanneer een huiler niet geholpen wordt sterft hij een
langzame hongerdood, want de eerste vier weken is hij afhankelijk
van zijn moeder. Het geboorteseizoen van de gewone zeehond is van
begin juni tot ongeveer eind juli. Ze krijgen dan één jong, dat 4
weken door de moeder wordt gezoogd. Daarna gaat de moeder weg en
moet het jong voor zichzelf zorgen. Door de vetreserve die hij van
de moedermelk heeft opgebouwd heeft hij de tijd om zelf te leren
jagen op vis.
Deze webcam laat de quarantaineruimte van Bieze B.V. zien. De
beelden op de webcam worden elke 10 seconden ververst
Een
quarantaineruimte wordt gebruikt als eerste opvang van de zeehonden,
wanneer zij in de crèche arriveren. Een zeehond in een quarantaine
wordt zeer nauwlettend in de gaten gehouden om een zo goed mogelijke
diagnose te stellen van hetgeen de zeehond mankeert. In de
quarantaine krijgen de zeehonden hun dagelijkse voeding door de
verzorgers. Gemiddeld worden ze 4x gevoerd, in het begin met een
trechter met vispap en later eten ze visjes uit de hand.
In
de ‘Bieze’ quarantaine bevinden zich veelal pups die door verstoring
en extreme weersomstandigheden hun moeder zijn kwijt geraakt. De
jonge zeehond spoelt ergens aan op de kust en roept om zijn moeder.
Vanwege dit klaaglijk roepen noemt men deze moederloze baby’s
‘huilers’. Wanneer een huiler niet geholpen wordt sterft hij een
langzame hongerdood, want de eerste vier weken is hij afhankelijk
van zijn moeder. Het geboorteseizoen van de gewone zeehond is van
begin juni tot ongeveer eind juli. Ze krijgen dan één jong, dat 4
weken door de moeder wordt gezoogd. Daarna gaat de moeder weg en
moet het jong voor zichzelf zorgen. Door de vetreserve die hij van
de moedermelk heeft opgebouwd heeft hij de tijd om zelf te leren
jagen op vis.